Buitenland 

 

Velen van u zullen net de vakantie achter de rug hebben. Onbewust gaat de professionele blik dan vaak rond. Hoe zit het met de infrastructuur? Nieuwsgierigheid, maar ook: kunnen we iets van elkaar leren? Zelf stond ik op een camping in Istrië. Hevige regenbuien verstoorden regelmatig het vakantiegevoel. Gebeurt anders nooit in deze maanden, werd mij verzekerd. Dat verklaarde dan ook dat er nauwelijks voorzieningen waren om het overtollige hemelwater netjes af te voeren. Dat kan beter, zal menig gww’er hebben gedacht de afgelopen zomer, want het slechte weer strekte zich uit over een groot deel van Europa.Het normalistatieinstituut NEN is die gedachte ook toegedaan. Het ziet kansen voor de Nederlandse watersector om zijn kennis en kunde te vermarkten. Maar dan moet je wel weten waar je over praat bij ‘smart water management’. Vandaar dat het instituut een verkenning is begonnen om te polsen of er behoefte bestaat aan standaardisering en normering en welke partijen daaraan willen meewerken. Zodat potentiële opdrachtgevers in het buitenland weten waar ze aan toe zijn als zij een Nederlands bedrijf inschakelen. Maar wij kunnen ook leren van de aanpak in andere landen. Wij zijn niet de enigen die het buskruit hebben uitgevonden. Sterker nog: dat waren de Chinezen; een land in ontwikkeling dat ook op het gebied van duurzaamheid en waterbeheer interessante dingen onderneemt. En natuurlijk zijn de omstandigheden anders, maar achterliggende ideeën kunnen net zo goed hier hout snijden. Waarom polders als retentiegebied onder water zetten in ons kleine kikkerlandje als je ook een grote, ondergrondse silo kunt bouwen waarin overtollig water tijdelijk is op te slaan? Zoals ze in Bordeaux hebben gedaan. U leest erover in dit themanummer ‘stedelijk waterbeheer’. Ook hoe ze met water omgaan in het New Yorkse stadsdeel Hoboken. Toegegeven: het zijn Nederlandse bedrijven die dit plan hebben uitgedacht. Maar het is de Amerikaanse voortvarendheid om dergelijke grootschalige projecten ten uitvoer te brengen. Wat dat betreft ontbeert Nederland grote, innoverende projecten. Initiatieven genoeg, maar er komt weinig van de grond. Daarmee mist het Nederlandse bedrijfsleven ook de ervaring om dergelijke innovatieve projecten tot een goed einde te brengen. Niet dat er niets gebeurt; u leest in Land+Water telkens hoe dynamisch de gww-sector is. Maar we kunnen niet blijven teren op Deltawerken en Maeslantkering. Kijk in het buitenland hoe ze het daar doen en zorg ervoor hier kennis en ervaring op te bouwen die de moeite waard is om te exporteren. Zou eigenlijk weer op vakantie willen; gewoon uit nieuwsgierigheid.


Teus Molenaar

plaatsvervangend redactiecoördinator Land+Water

 

 

 


September

2014 

nummer 9


2009 © copyright 'Land+Water'
'Land+Water' is een uitgave van Koninklijke BDU Uitgevers B.V. , Postbus 67, 3770 AB Barneveld. 

 

t